247drank.nl

Ruimte

Au, nu is het raak! Al een paar dagen heb ik een beetje een zeurend gevoel in mijn rug. Gaat wel weer over voordat je een jongetje wordt. De bandrecorder in mijn hoofd speelt netjes deze mij zo bekende boodschap af. Niks gaat wel over! Na een onbenullige beweging sterf ik van de pijn en sta ik erbij als een oude oma. In een luttel moment staat de tijd stil.

To do lijstjes
Geen tijd, voor deze stilstand. Er is altijd wel iets te doen, zoveel dat er gebeuren moet. Het  uitbouwen van ons bedrijf, maar ook al die klusjes in en om het huis en al die andere bijkomstigheden als “Mam”, kun je me even overhoren?” Ja, mijn dochter heeft een lijstje voor mij gemaakt met de titel “Wat ik nog moet doen!”, met daaronder haar volledige planning voor de laatste schoolweken. Of ik daar even rekening mee wil houden in mijn planning….Dat doe ik met alle liefde daar gaat het niet om, maar toch. Uitgerekend nu ik het zo druk heb, laat mijn lichaam mij in de steek. Ik irriteer me mateloos, want wat ik normaal achteloos in een handomdraai doe, moét nu bewust. Mijn lichaam is overduidelijk in de communicatie. Iedere verkeerde beweging wordt direct afgestraft. 

Bewúst zijn
De omgeving heeft zoals altijd allerhande tips. Doe dít, láát dat. Goede bedoelingen met een tegengesteld effect. Ik word er kribbig van. De eerste dag, gaan er slechts twee dingen door mijn hoofd. Ga van mijn nek af en die pijn moet weg. Inmiddels moet ik daar wel een beetje om grinniken, want zo werkt dat natuurlijk niet. Die pijn gaat echt niet weg omdat mijn verstand en ego vinden dat dat moet. Ik ben ervan overtuigd dat lichaam en geest bij elkaar horen. Dat de geest, de ziel, zich uitdrukt via het lichaam. Als dat zo is, dan vraagt deze pijn mijn aandacht voor iets waaraan mijn ego stelselmatig voorbij is gegaan. Het lichaam communiceert namelijk altijd eerst met subtiele signalen, wanneer je niet luistert, worden die signalen langzamerhand sterker. Aangezien ik niet heb geluisterd naar de subtiele signalen, lijkt het me geen goed idee, deze nu te versluieren met pijnstillers. 

Eigen wijs
Ik ga te rade bij mijn collega Martien. Hij bestudeert en studeert al 40 jaar hoe het lichaam functioneert en communiceert. Na ons gesprek is zijn conclusie overduidelijk. “Je bent stront eigenwijs” zegt hij, dat is de boodschap. “Ja en nu dan?” vraag ik. “Onderzoek wat jouw lichaam je vertelt, onderzoek wat er schuilgaat er onder die pijn”. Ik moet vertragen, fysiek kan ik niks. Mentaal ga ik door, want aan mijn hoofd mankeert niks. Toch? Nee dat niet, maar het effect van het tempo en de manier waarop ik gewend ben de dingen te doen, leiden tot meer pijn. Ik merk dat zich dat fysiek vertaalt in een soort van trekken aan mijn rug. Mijn rug trékt dat dus niet meer. Als ik een beetje speel met een andere houding, voel ik dat de pijn minder wordt.  Dat triggert mijn nieuwsgierigheid. Waar gaat dit nou over. 

Dieperliggend verlangen
Dát is wat Martien bedoelde toen hij zei dat ik met aandacht de pijnplek moet onderzoeken. Mentale rust nemen, blijkt het devies. Ik ga er dan toch maar eens rustig voor zitten. Wat lijk ik maar niet te willen horen? Waar ga ik aan voorbij? Wat wil mijn geest, mijn lichaam?  Op facebook stuit ik op een kort filmpje waarin Steven Spielberg, de regisseur, uitlegt dat als je je dromen wilt realiseren, je moet luisteren naar de fluisteringen van de ziel. Tja en die dromen of dieperliggende verlangens kun je alleen maar horen of waarnemen als je stil bent, stil staat en actief luistert. Vandaag kan ik niet anders dan erkennen dat ik inderdaad eigenwijs kan handelen. Ik ben wederom keihard voorbij gegaan aan die fluisteringen, die er al maanden zijn. Heb niet geluisterd naar mijn eigen wijsheid. Wijsheid die mij vertelt dat ik maar één ding wil….RUIMTE!

Wat een bende!
Ruimte om de dingen te doen die ík belangrijk vind. Ineens valt het kwartje! Mijn dochter zegt al weken tegen mij “mam, als je thuiskomt is het eerste dat je zegt “wat een bende!” “Ik ga een biografie over je schrijven met de 365 schoonmaaktips van Astrid”. Opruimen lijkt me een goed begin. Mijn rug vertelt me blijkbaar dat dat schoonmaakproces van binnen en niet van buiten begint. Ruimte maken om je dromen, je dieperliggende verlangens, te realiseren betekent loslaten van aloude patronen, je focus verleggen naar een ander te exploreren terrein én fysiek je houding bijstellen. Waar de strategie van mijn ego me steeds opnieuw de toekomst in trekt, is het nu tijd om te kijken waar ik écht ben.

Astrid van Tongeren
Urban Knowmads


Reactie


800 formules

Matchen

Passende selectie

Persoonlijk

Direct contact

Gratis