247drank.nl

Over Indianenverhalen en verhalen over indianen

Over Indianenverhalen en verhalen over indianen?
Vandaag las ik een column over empathie, het vermogen om je in te leven in anderen. Ik ben helemaal voor maar toch vraag ik me wel eens af waar de grens ligt. In Japan blijft er weinig persoonlijke ruimte over, omdat alles in harmonie moet en het altijd over de ander gaat. In het Midden-Oosten lijkt empathie op een aantal plekken door jarenlange onderdrukking helemaal te zijn verdwenen. Hoe ik ook mijn best mij in te leven in de ene of andere kant, één ding wil maar niet lukken; Mijn hart huilt waar empathie wordt verdreven vanuit ideologie en ongebreidelde ego-drive en mensen en vooral kinderen het slachtoffer worden.

Roze brillen en eigen waarheid
“Het is maar hoe je het bekijkt….”  Wat is dat eigenlijk “waarheid”? Bestaat dat wel? Inmiddels ben ik ervan overtuigd dat “de waarheid” in sociale interactie niet bestaat. Wij nemen de wereld, alles wat daarin gebeurt waar door onze eigen bril. Die brillen, die intrigeren mij al jaren. Als kind had ik twee grote wensen. Ik wilde rijk worden en een hele grote eigen bibliotheek. Ik was verliefd op boeken. Behoefte aan kennis is getransformeerd naar een behoefte aan informatie waarin het internet rijkelijk voorziet. Ik besef dat ook mijn kijk op de wereld gekleurd is door mijn eigen geschiedenis. Vanuit de wens zo neutraal mogelijk naar informatie te kijken studeer en bestudeer ik al jaren de vaardigheden die daarvoor nodig zijn. Nog altijd lukt dat de ene keer beter dan de andere en iedere keer weer word ik weer voor de ‘neutraliteitsproef geplaatst.

Het ware verhaal
Een aantal jaren geleden was ik met een goede vriendin in Mexico. Wij hebben allebei een fascinatie voor mensen en hun leefwereld. Tijdens onze reis, werden wij in de Sierra Madre, door de zoon van een Indiaanse medicijnman uitgenodigd een bezoek te brengen aan zijn dorp. Een buitenkans! Wanneer krijg je nou de gelegenheid een lokale Indianenstam te bezoeken, zonder de toeristische saus? Een beetje huiverig, dat dan weer wel, stemden wij in.  Er was ons namelijk ter ore gekomen dat deze stam een vrouw om zeep zou hebben geholpen. Een “moord” die nooit is opgelost, omdat deze Indianen niet onder de Mexicaanse wetgeving vallen.

Waarheid of een Indianenverhaal, onze nieuwsgierigheid won het van onze angst. We verzamelden moed en besloten ons over te geven aan deze belevenis. Eenmaal aangekomen bij de rand van de aan het dorp grenzende meer, werden wij opgewacht door de medicijnman. Wij werden onderworpen aan een traditioneel reinigingsritueel, waarin we met witte salie werden bevrijd van alle “rommel” die wij met ons meedroegen. Onze denkbeelden, zienswijzen en culturele overtuigingen mochten tenslotte niet de grond waarop ze leven en hun spirits vervuilen. Oeps, zou dat lukken?

Er komt altijd iets in ruil terug
Deze mensen kennen het concept geld niet, ze doen wel aan ruilhandel. Hun leefomstandigheden zijn voor Westerse begrippen minimaal. Ze wonen onder een rietenoverkapping, waarin bovenin een vloertje is gelegd. Daarop slapen de kinderen, zodat zij veilig zijn voor slangen en schorpioenen. Papa slaapt in een hangmat. Mama heeft een plaatje hout, waarop zij kan zitten. Er wordt gekookt bij de  gemeenschappelijke vuurplaats. Het menu bestaat uit vis, mais, pompoenen en bonen. Daarnaast maken ze muziek en kunst. Er wordt gedanst.

Dit spannende vakantie verhaal moest natuurlijk gedeeld worden met vrienden. Tijdens het gezellige samenzijn kwam het gesprek op onze rijkdom en over hoe onrechtvaardig armoede, bijvoorbeeld die van deze Indianen zou zijn. Een van onze vrienden reageerde geïrriteerd. “Ben je nou helemaal gek? Deze mensen hebben alles. De zon, een dak boven hun hoofd, eten, gemeenschapsgevoel en bovenal vrijheid. Ruimte en autonomie. Zij kiezen ervoor hun eigen leefwijze en tradities te behouden”. Uiteindelijk is het maar net hoe je het bekijkt, die boodschap was wel overgekomen.

Het voeden van waarheden
Of je het er nou mee eens bent of niet, wat mij in deze reactie trof is dat ik, en wellicht velen met mij met “Westerse ogen” naar hun leefwijze kijken. Hoeveel aannames zitten er in onze maatschappij die zinloos zijn? Hoeveel ervan kloppen? Mijn wens tot het bezitten van rijkdom en kennis in mijn jeugd, is getransformeerd tot de wens om een rijkdom aan informatie te laten stromen.

Hoe kijk jij naar een onderneming en welke verhalen maken een meerwaarde aan de rand van het empathisch tijdperk waarin de wetten van de industriële tijd tanende zijn? Nu iedereen met het grootste gemak een eigen versie van de waarheid met een miljoenenpubliek kan delen, moeten we onszelf steeds vaker kritisch bevragen of wat ons voorgeschoteld wordt een eigen waarheid of een gedeelde waarheid is? Wie zakelijke keuzes wil maken moet delen en uitvinden wat waar is en wat niet? Horen en lezen we alleen de verhalen van notoire klagers of ligt er een breed gedragen fundament onder. Welke Indianenverhalen zijn en worden ons op de mouw gespeld? Antwoord geven op deze stortvloed aan vragen, betekent dat één bron zo zuiver mogelijk moet zijn en blijven….en daarvoor dien je vooral heel dicht bij jezelf te blijven. Dag Ego, hallo Zelf!

Ronald Edwards
Urban Knowmads


Reactie


800 formules

Matchen

Passende selectie

Persoonlijk

Direct contact

Gratis