247drank.nl

Spelen met gedachten

Mensen zijn de wereld in een rap tempo aan het veranderen. Het is een trein die alsmaar voort dendert. Veel ontwikkelt zich buiten onze controle. Het appèl op ons verandervermogen, onze flexibiliteit en leervermogen wordt steeds groter. Dit geldt niet alleen voor individuen maar ook voor bedrijven. Zelfs de hele groten leggen al jaren de nadruk op flexibiliteit en arbeidsmobiliteit. Ook zij kunnen geen deal meer sluiten als “zekerheid voor loyaliteit”.  Zo sloot ook de multinational waar ik werkte een “nieuw psychologisch” contract met alle medewerkers. Life-time employment  maakte plaats voor “education permanente”.

Permanent in de schoolbanken?

Bij permanente educatie doemt al gauw het plaatje op van klasjes, schoolbanken, stapels boeken en goed je best doen. Goede cijfers halen voor je diploma. Wat nou, als dát niet zo goed bij je past? Succesvolle ondernemers zijn vaak de trotse bezitter van niet meer dan “een zwem- en een dansdiploma”. Goede sales professionals zien over het algemeen al vroeg kansen en verruilen de schoolbank met alle liefde voor een betaalde baan. Eenmaal opgeklommen op de carrièreladder raken ze verstrikt in regelgeving of politiek en wordt de oplossing gezocht in een opleiding. Er moet dan met alle geweld nog even die MA of MBA titel worden gehaald. Waarvoor? Omdat je anders niet serieus genomen wordt of meetelt in werving en selectieprocedures. De harde criteria, daar gaat het om lijkt het. Maar wat bieden harde criteria nu nog voor garanties?

Wandelende rolodex

Niet zoveel. Het is een patroon, een collectief vastgezette gedachte. We zijn opgevoed en geschoold met het idee dat we onafhankelijk en zelfredzaam moeten zijn. Een opleiding, het bijpassende antwoord. In mijn pubertijd werden wij overspoeld met de campagne “Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid”. Nou dat heb ik in mijn oren geknoopt! Ook omdat mijn ouders, vooral mijn vader trouwens, geen moment onbenut lieten om deze slogan te herhalen. Studeren werd daarmee een soort tweede natuur, dacht ik. Inmiddels grappen mijn collega’s regelmatig over de “wandelende Winkler Prins” (weet je nog wat dat is?) in hun midden.

Genoeg van boekenwijsheid

Op een gegeven moment had ik even genoeg van de boekenwijsheid. Het werd tijd voor een andere afslag. Het verwerven van zélfbewustzijn. Gisteren stond de (les)avond in het teken van “speelsheid en vrijheid”. Door het gekozen thema was een ontmoeting met angst, taboe, collectieve pijnpatronen direct aan de hand. Een onafgebroken stroom van gedachten, scripts en constructen maakten mij duidelijk hoe goed wij in staat zijn onszelf vast te zetten in een web gesponnen uit  boodschappen van anderen en ervaringen.  Geen ontsnappen aan! Of wel? Gedachten kun je niet uitbannen, ze komen voorbij. Ze krijgen pas waarde op het moment dat je er betekenis aan geeft. Een nostalgisch, cynisch, hebberig of jaloers bewustzijn vertraagt of zet vast. De rek en groei zijn er direct uit. Hoogste tijd weer te gaan spelen en experimenteren….

“Pierewaaien”

In deze tijd, waarin de markt als steeds grilliger ervaren wordt, kan het gevoel van “out of control” zijn je bekruipen. Lastig, want we zijn niet meer gewend om “en public” op zoek te zijn, fouten te maken, bang te zijn. Toch denk ik dat de huidige complexiteit erom vraagt, dat wij ons ego overstijgen, controle en perfectionisme laten varen. Daarom hoef ik niet te weten over welke boekenwijsheid of diploma’s je beschikt. Ik wil weten wié je bent! Ik wil weten of je durft te “pierewaaien”, fouten durft te zien als leren en of jezelf durft te verbinden. Dat je laat zien wat je doét met wat je wéét en of je  bereid bent je persoonlijke opvattingen, waarden en normen op validiteit en vitaliteit te onderzoeken. Want als je gedachten de vrije loop laat ontstaan ontspanning, humor, de wil om te delen. Durf jij ongeremd te spelen met je gedachten? Ik zou zeggen, doén want uiteindelijk runnen we allemaal onze eigen “zaak”.


Reactie


800 formules

Matchen

Passende selectie

Persoonlijk

Direct contact

Gratis